di pa tayo nagkita pero ang bait bait mo na sakin,
ni minsan di ka nagsungit,
bagkus pay kinausap at binigyan ng lakas ng loob.
di pa tayo nagkita pero nagkakatugma ang ating kaisipan,
sa mga usapin halintulad ng pagkabigo at muling pagbangon.
araw araw gusto kong isipin na magkakasalubong tayo sa isang makitid na iskinita,
magkakatitigan at magkakamustahan,
minsan iniisip ko na magdikit ang ating mga siko at sandaling makukuryente.
pero nasa maynila ka,
at nasa cebu ako,
ang puso moy nasa biyolin,
at ang aking kaluluway nasa aking bisikleta.
di pa tayo nagkita ngunit tila malapit ka,
di pa tayo nagsama ngunit tila nagkalapit na,
di pa tayo magsasama ngunit sa diwa’y tila nagkakaisa.
kaya, kaya natin pagtyagaan ang isat-isa?
Posted in upoytaoism | 1 Comment »
Posted by upoytao on August 17, 2004
di pa tayo nagkita pero ang bait bait mo na sakin,
ni minsan di ka nagsungit,
bagkus pay kinausap at binigyan ng lakas ng loob.
di pa tayo nagkita pero nagkakatugma ang ating kaisipan,
sa mga usapin halintulad ng pagkabigo at muling pagbangon.
araw araw gusto kong isipin na magkakasalubong tayo sa isang makitid na iskinita,
magkakatitigan at magkakamustahan,
minsan iniisip ko na magdikit ang ating mga siko at sandaling makukuryente.
pero nasa maynila ka,
at nasa cebu ako,
ang puso moy nasa biyolin,
at ang aking kaluluway nasa aking bisikleta.
di pa tayo nagkita ngunit tila malapit ka,
di pa tayo nagsama ngunit tila nagkalapit na,
di pa tayo magsasama ngunit sa diwa’y tila nagkakaisa.
kaya, kaya natin pagtyagaan ang isat-isa?
Posted in upoytaoism | 1 Comment »
Posted by upoytao on August 17, 2004
We should not pretend to understand the world only by the intellect; we apprehend it just as much by feeling. Therefore, the judgement of the intellect is, at best, only the half of truth, as must, if it be honest, also come an understanding of its inadequacy.
Carl Jung
Posted in upoytaoism | Leave a Comment »
Posted by upoytao on August 16, 2004
We should not pretend to understand the world only by the intellect; we apprehend it just as much by feeling. Therefore, the judgement of the intellect is, at best, only the half of truth, as must, if it be honest, also come an understanding of its inadequacy.
Carl Jung
Posted in upoytaoism | Leave a Comment »
Posted by upoytao on August 16, 2004
Artist: Rivermaya
Lyrics: Balisong
Your face lights up the sky on the highway
Someday, you’ll share your world with me someday
You mesmerize me with diamond eyes
I try to fool myself to think I’ll be alright
But I am losing all control
My mind, my heart, my body and my soul
Never in my life have I been more sure
So come on up to me and close the door
Nobody’s made me feel this way before
You’re everything I wanted and more
To speak or not to; where to begin
The way dilemmas I’m finding myself in
For all I know you only see me as a friend
I try to tell myself wake up fool; this fairy tale’s got to end
“Never in my life have I been more sure
So come on up to me and close the door
Nobody’s made me feel this way before
You’re everything I wanted (more)”
(Repeat)
You’re everything I wanted
Posted in upoytaoism | Leave a Comment »
Posted by upoytao on August 16, 2004
ang sarap umiyak lalo na kung yung iniiyakan mo eh di ka iniiyakan.
ang sarap umiyak lalo na kung feeling mo luging lugi ka tapos di ka makabawi.
ang sarap umiyak lalo na kung kailangan mo ng kasama pero ikaw lang palagi mag isa.
ang sarap umiyak pag nakita mo yung pinakamamahal mong babae eh kaakbay na ng iba at talagang ang sweet sweet nila.
ang sarap umiyak pag nalaman mong may mga totoo kang mga kaibigan at di mo masabi kung gaano mo sila naapreciate iyak ka lang ng iyak.
ang sarap umiyak lalo na pag ilang buwan ka nang nagpupumilit umiyak pero di mo magawa.
ang sarap umiyak lalong lalo na pag di ka makatulog sa gabi at nakikipag away ka pa sa antok dahil baka ilang saglit na lang oras na ng trabaho.
ang sarap sarap umiyak lalo na pag gutom ka pero ayaw mong kumain at ang daming nag eenjoy ng tanghalian at hapunan sa tabi mo.
ang sarap umiyak. ang sarap sarap umiyak, lalo na kung iniiyakan mo ay ang taong nanloko sayo.
at pinakahuli ang sarap umiyak lalo na pag alam mong pagkatapos mong umiyak makakaiyak ka pa rin ulit.
Posted in upoytaoism | Leave a Comment »
Posted by upoytao on August 16, 2004
We should not pretend to understand the world only by the intellect; we apprehend it just as much by feeling. Therefore, the judgement of the intellect is, at best, only the half of truth, as must, if it be honest, also come an understanding of its inadequacy.
Carl Jung
Posted in upoytaoism | Leave a Comment »
Posted by upoytao on August 16, 2004
Artist: Rivermaya
Lyrics: Balisong
Your face lights up the sky on the highway
Someday, you’ll share your world with me someday
You mesmerize me with diamond eyes
I try to fool myself to think I’ll be alright
But I am losing all control
My mind, my heart, my body and my soul
Never in my life have I been more sure
So come on up to me and close the door
Nobody’s made me feel this way before
You’re everything I wanted and more
To speak or not to; where to begin
The way dilemmas I’m finding myself in
For all I know you only see me as a friend
I try to tell myself wake up fool; this fairy tale’s got to end
“Never in my life have I been more sure
So come on up to me and close the door
Nobody’s made me feel this way before
You’re everything I wanted (more)”
(Repeat)
You’re everything I wanted
Posted in upoytaoism | Leave a Comment »
Posted by upoytao on August 16, 2004
ang sarap umiyak lalo na kung yung iniiyakan mo eh di ka iniiyakan.
ang sarap umiyak lalo na kung feeling mo luging lugi ka tapos di ka makabawi.
ang sarap umiyak lalo na kung kailangan mo ng kasama pero ikaw lang palagi mag isa.
ang sarap umiyak pag nakita mo yung pinakamamahal mong babae eh kaakbay na ng iba at talagang ang sweet sweet nila.
ang sarap umiyak pag nalaman mong may mga totoo kang mga kaibigan at di mo masabi kung gaano mo sila naapreciate iyak ka lang ng iyak.
ang sarap umiyak lalo na pag ilang buwan ka nang nagpupumilit umiyak pero di mo magawa.
ang sarap umiyak lalong lalo na pag di ka makatulog sa gabi at nakikipag away ka pa sa antok dahil baka ilang saglit na lang oras na ng trabaho.
ang sarap sarap umiyak lalo na pag gutom ka pero ayaw mong kumain at ang daming nag eenjoy ng tanghalian at hapunan sa tabi mo.
ang sarap umiyak. ang sarap sarap umiyak, lalo na kung iniiyakan mo ay ang taong nanloko sayo.
at pinakahuli ang sarap umiyak lalo na pag alam mong pagkatapos mong umiyak makakaiyak ka pa rin ulit.
Posted in upoytaoism | Leave a Comment »
