ngayon lang siguro ako makakasulat ng hindi napagtitripan ng boss ko hehehe
pagod na pagod na ko sa opisina… juskupow andaming trabaho mga triple ata nang trabaho ng mga ibang tao dito.
pero ok lang at least hindi naman ako nagda-drugs (hindi pa) hahaha
pero miss ko na mag chongki (marijuana, damo, jutz!)
miss ko nang maging high, at tumawa mag-isa.
nung college ako sabog ako mag-isa. pag senti ang tripping sabog parin hahaha
pero di naman ako yung typical adik. ako yata yung adik na nag-iisip.
ewan ko kung makaka-quantify mo yung pagiging adik habang nag-iisip o yung pagiging sabog habang nag-iisip.
sa totoo lang damo lang ata yung drugs na papayagan ko yung anak ko gumamit. kasi hindi ako naniniwala na nakakaadik to o kahit ano pang droga. palagay ko nasa isip lang ang pagiging adik.
marami ang hindi naniniwala dito pero totoo. ewan ko lang kung bakit madaming taong ginagawang dahilan ang pagiging malungkot kaya sila adik. pero sabihin na nating malungkot ka nga pero hindi naman dahilan yun para sirain mo buhay mo at makasira ka pa sa paligid mo diba?
kung gusto mo lang magpakamatay eh di tumalon ka na lang sa tapat ng rumaragasang tren! pero hindi ganun yun. usually yung mga taong adik daw eh yung mga taong gustong ma-belong.
gustong maging-in.
siguro nga. pero ewan ko di ko pa naranasan talaga maging isang adik na adik eh yung tipong di na mabubuhay ng walang drugs.
at hindi rin naman siguro fair na sabihin kong mas mabuti akong tao kaysa sa mga adik. unfair yun. hindi maganda.
may alam akong adik samin. si benjo. gwaping siya. matalino, asteeg cool talaga. pinasok na nya lahat ng klaseng trabaho para lang matulungan yung pamilya nya.
actually lagi siyang inuupakan ng tatay nya. ewan ko kung anong rason pero ganun talaga eh inuupakan silang tatlo si monching, billy, at benjo. si monching engineering ang kinukuha sa mapua. si benjo naman eh promising talaga na estudyante, while si billy nakabuntis ng babaeng tambay pero magaling din siya. yung nanay nila may tindahan at karenderia.
madaming bumibili dun kasi kaharap lang ng karenderia nila yung pabrika.
pero sa kabilang kanto naman eh yung eskinitang puro talaga adik. dun ang bagsakan ng mga droga samin sa Paltok.
dun ka makakakita ng patay na binuburol ng mahigit apat na buwan, para lang kada gabi may bumibili ng droga at may nagmamadyong at baraha.
malaki kita ng mga tao dun.
isang araw nagulat ang mga kapatid ni benjo. di na gumagalaw ang tatay nila. na stroke na pala.
naagapan pa naman pero di na magalaw yung kalahati ng katawan.
pag naaalala ko sabi ko sa sarili ko yan nga siguro ang karma.
lakas mo kasing mambugbog ng mas mahina sayo ayan tuloy naging instant punching bag ka.
ayun naalala ko na yung pangalan nung nanay at tatay ni benjo. si mang rene at aling mona.
may kapatid pa silang babae eh yung bunso.
kalimutan ko na pangalan pero parang bebe ata yun or babeh?
basta ganun.
magsimula nang maparalyze si mang rene naging mahina na ang benta ng karenderia. si billy dahil nakabuntis pinatira sa bahay yung babae nya. at nang manganak nadagdagan pa yung pakain sa bahay.
malimit mag-away yung dalawa. ewan ko ngayon kung sila pa.
si benjo nagsimulang magtulak ng droga. minsan naabutan ko na lang siya may kasamang babae hinatid ng isang taga-likod. yung eskinitang puros skwater. maganda yung babae mga 16 ata yun maputi. mag papatira daw para maka iskor ng droga.
pinababa nako ni benjo may gagawin daw sila.
tsk tsk
si monching yung unang na rehab.
nakita na lang namin siya kasi nakikipag usap mag-isa. natakot na yung pamilya ko kasi compund yung amin.
minsan naingayan sya sa manok na texas ng kapitbahay namin.
ayun pinatay. kita ko pa nga eh. galit na galit si mang rudy.
pero walang magawa adik kasi yung tumira kaya wala sa tamang pag-iisip.
dun na kami nagsimulang gumamit ng chain at lock sa mga pintuan namin.
lumipat na rin kami after that. parang hindi na rin kasi tamang tumira duon.
——–
huling punta ko sa Paltok nakita ko si billy may black eye at barker na ng dyip. kinamusta ko siya at parang di pa yata ako namukhaan. ngumiti lang siya na parang nahihiya nagkamustahan at ayun sumibat na yung dyip na sinasakyan ko papuntang Paltok. si aling mona daw nagsimulang magtulak ng droga at si mang rene at bebe pinauwi na sa probinsya nila.
si benjo labas masok na sa rehab at huling balita ko baliw na daw.
si monching wala nakong balita.
yung karenderia wala na.
yung mga nakakalaro kong mga skwater sa likod bahay namin na malimit mag session sa bubongan ng kwarto ko eh naging mga kriminal na daw at ang iba’y nakulong na. yung isa nahuli pa sa loob ng SM north nang snatch ng bag.
——
wala naman sigurong taong di pwede maging adik.
at wala rin namang taong gustong maging adik.
kawawa parin yung mga mahihina ang loob at nadadala.
